Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/15871 K.2014/20485

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında tayin edilen gün karşılığı adli para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.madde fıkrasına aykırı davranılması,

2- TCK.nun 53/1.maddesinde öngörüleı belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın güvenlik tedbiri niteliğinde olduğu ve bu itibarla aleyhe bozma ve değiştirme yasağına konu olamayacağı gözetilerek; hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında diğer hakların yanında 1.fıkranın (e) bendinde yazılı hakları kullanmaktan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uyguLanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması, yerine, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtiler haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu