KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/16842 E., 2014/14733 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2013/323752
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 24/01/2006
- Numarası
- 2004/587 (E) ve 2006/11 (K
- Suç
- Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklara yüklenen eylemin niteliği gereği suçtan doğrudan doğruya zarar gören Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile Ş.. A...'nin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilip, hükmedilen cezanın miktar ve nevine göre sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilerek sanıklar müdafii, katılanlar vekili ve müşteki kurum ve vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2004 tarihli iddianamesi ile K..Ş.. Ş.. Müdürü olan sanık M.. Ç..'ın banka müşterisi olan R.. Ş..tarafından bankaya verilen ve gerektiğinde oğlu T..Ş.. adına tahsis edilecek kredinin teminatı olarak gösterilen rehin ve blokaj taahhütnamesinde müdahil T..
Ş..'nın yerine sahte imza atarak karşılığı olmadığı ve teminat göstermediği halde diğer sanık A..T..'e kredi sağlayıp menfaat sağladıklarının iddia olunması karşısında, banka müdürü olan sanığın bankaya ait para ve sair evrakları koruma yükümlülüğü bulunduğundan dava konusu eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 4389 sayıl Bankalar Kanun'un 22.maddesinde ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5411 sayıl bankacılık Kanunu'nun ise 160.maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturabileceği ve 5411 sayılı yasanın 164.maddesindeki düzenlemede gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/16842, K. 2014/14733, 2 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama