Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/17534 K.2014/9214

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafıinin temyizine göre yapılan incelemede ise;

1-Sanık hakkında 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı yasanın 8/4 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5275 sayılı Yasa'nın 106/4-11.maddesine göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

3-Kayden sabıkasız olan ve yargılama aşamasındaki davranışları olumlu görülerek hakkında takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, suç işleme eğiliminin ne şekilde gerçekleştiği somut olarak açıklanmaksızın ve gerekçelendirilmeksizin, suç işleme hususundaki eğilimine göre bir daha suç işlemekten çekineceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından bahisle dosya kapsamı ile örüşmeyen yetersiz gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,