Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/19979 K.2014/12838

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık A..'ın suç tarihi itibariyle sabıkasız olması, sanık M..'in ise sabıkasında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların davayı sona erdiren nihai hüküm niteliğinde bir karar olmadığı nazara alınmadan ve başkaca bir neden de gösterilmeden sanıklar hakkında daha önce kasıtlı suçtan sabıkalı olduklarından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin 52. madde olarak yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,