KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/20243 E., 2014/18040 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanıkların beraatlerine, müsadereye
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I. Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II. Müşteki ... vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede
1.Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan ...'na duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma imkanı tanınmadan, yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. 26.03.2010 tarihli olay tutanağına göre, davaya konu kaçak sigaraların ele geçtiği barakadan bir şahsın bidon alarak tır aracının yanına gittiği, daha sonra barakayı kapatıp üzerinde... yazılı kamyonete binerek hareket ettiği sırada durdurulduğu, aracın sürücülüğünü sanık ...'in yaptığı, sanıktan alınan anahtar ile barakaya girildiğinin tespit edildiği,
sanık ...'in mahkemedeki sorgu ve savunmasında, barakanın kilitli olduğunu ve anahtarının kendisinde bulunmadığını beyan etmesi karşısında, barakanın suç tarihinde kime ait olduğunun ve kimler tarafından kullanıldığının zabıta araştırması yaptırmak suretiyle tespiti ile tutanağı düzenleyen tanıkların dinlenilerek barakanın olay tarihinde kilitli olup olmadığı, kilitli ise anahtarın nasıl temin edildiği hususlarının sorularak sanıkların hukuki durumlarının tesbit ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/20243, K. 2014/18040, 23 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama