Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/21011 K.2014/17153

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan yasanın 8/4.fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasa'nın 3/5 fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesisi edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 50/1-a ve 52/2 maddesinin fıkrası gösterilmeksizin TCK.nun 50 ve 52. maddesi olarak yazılması ve sanık hakkında verilen gün adli para cezasının beher gününün 20 TL üzerinden hesaplanması esnasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan “5237 sayılı Yasa'nın 50 ve 52. maddeleri” ibaresi yerine “5237 sayılı yasanın 50/1-a ve 52/2 maddeleri” ibaresinin yazılması,