Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/2136 K.2013/13159

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1-Hükümden önce, 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 5179 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı yasanın 40/1-a maddesinde, "İnsan tüketimine uygun olmayan gıdalar, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Bu ürünleri üreten veya piyasaya arz edenler hakkında kamunun sağlığına karşı suçlar kapsamında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur." şeklinde.

5237 sayılı TCK.nun 186/1.maddesinde ise "Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş, değiştirilmiş her tür yenilecek veya içilecek şeyleri veya ilaçları satan, tedarik eden, bulunduran kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve binbeşyüz güne kadar adli para cezası verilir" şeklinde düzenlemeler yer alıp, 5237 sayılı TCK.nun 186/1.maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı yasanın 11.maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğundan, görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Dosya, konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek, 25.11.2009 tarihli muayene ve analiz raporunda ortaya konulan sonuçlar değerlendirilip, davaya konu gıda maddesinin "insan sağlığına zarar verecek muhteviyatta" olup olmadığı, "kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek" nitelik arz edip etmediği, analizi yapılan pul biberinde aflatoksin oluşumunun üretimden mi kaynaklandığı, yoksa üretimden sonraki süreçte mi oluştuğu hususlarında mütalaa alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,