Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/22918 K.2014/19475

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1 - Sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında müteselsil suç olarak kabul edilmesi ve sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra cezasının TCK.nun 43. maddesi gereğince arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3- Gün adli para cezasının hangi miktardan paraya çevrileceğinin belirlenmesi sırasında gözetilmesi gereken sosyal ve ekonomik durumun, gün adli para cezasının tayini sırasında teşdit gerekçesi olarak gösterilmesi,

4- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4. ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,