İçeriğe geç
AC
7. Ceza Dairesi Esas: 2013/2501 Karar: 2014/12468 Tarih:

Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/2501 K.2014/12468

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2013/2501 E. , 2014/12468 K.

"İçtihat Metni"Tebliğname No : 7 - 2011/151696 MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 28/10/2010 NUMARASI : 2010/402 (E) ve 2010/1687 (K) SUÇ : 5809 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık E.. A.. adına Y.. Kargo'ya gelen kolilerde kaçak cep telefonu bulunduğu ihbarı üzerine anılan kargo şirketine gidildiği, kargoyu almaya gelen olmadığı, mahkeme kararına istinaden yapılan aramada, davaya konu telefonların ele geçtiği, kolilerin üzerinde gönderici olarak adı bulunan A.. D..'un suça konu telefonları kendisinin göndermediğini beyan ettiği, sanık da aşamalarda değişmeyen savunmalarında atılı suçu kabul etmediği nazara alınarak, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230, 289/g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının davanın taraflarını ve herkesi inandıracak, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapabilmesi için eylemin somutlaştırılarak kararın dayandığı tüm veriler ile elde edilen delillerden hareketle mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmaya ilişkin tüm değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere de uyulmadan suçun ne suretle sübut bulduğu hususunda gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/2501, K. 2014/12468, 3 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama