KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/2618 E., 2013/23873 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere, iade
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Erteleme ile ilgili değerlendirmede; sanığın adli sicil kaydında üç adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara konu kaydı gözetilmeksizin "...sabıkalı olması...'" uygulanmama gerekçesi olarak gösterilmesi yasal değil ise de, "Sanığın suç işlemesindeki eğilimi, kişiliği, suçu işlemesindeki özellikler dikkate alınarak 5237 Sayılı TCK'nun 51.maddesi gereğince sanığın tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından " şeklindeki gerekçesi ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına dair kararı yerinde görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ile yerine Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/2618, K. 2013/23873, 10 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama