Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/3651 K.2013/6747

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4926 sayılı yasanın 34. maddesinde öngörülen 30 günlük yasal önödeme süresi beklenmeksizin iddianame düzenlenerek dava açıldığı ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 gün ve 2011/7 - 465 E, 2012/11 K. sayılı kararı ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların eylem birliği ve iradesi içinde hareket etmek suretiyle toplu kaçakçılık suçunu işledikleri, bu nedenle dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 4,5 katı üzerinden sanıklara müteselsilen sorumlu olacak şekilde önödeme ihtaratı yapılıp sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eylemlerinin bireysel kaçakçılık kabul edilerek eksik ihtarata dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli takdir edilmesi halinde hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan

yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,