Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/3674 K.2014/3830

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkındaki 32 sayılı kararın 7-c maddesinde yer alan, “ Yolcular, beraberlerindeki kendilerine ait değeri 15.000 ABD Dolarını aşmayan ve ticari amaç taşımayan ziynet eşyası niteliğinde kıymetli madenlerden ve taşlardan yapılmış eşyaları yurda getirebilirler ve yurtdışına çıkarabilirler. Daha fazla değerdeki ziynet eşyalarının yurtdışına çıkarılması, girişte beyan edilmiş olmasına veya Türkiye'de satın alındığını tevsik etme şartına bağlıdır.” hükmü uyarınca sanıkta yakalanan eşyanın cins ve nitelik itibariyle kişisel kullanım mahiyetinde olup olmadığı, bu suretle ticari maksatla getirip getirmediği değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığa atılı suçun yaptırımının kanunda bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası olarak düzenlendiği, hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın aynı gerekçeler ile dosya kapsamı ve ele geçen eşyanın miktarı nazara alındığında hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde temel adli para cezasının 365 gün olarak tayini,

3) Gün para cezasının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin TCK nun 52/2 yerine 51/2 olarak gösterilmesi,

4) Sanık hakkında TCK'nun 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Vekalet ücretinin asil yerine vekile ödenmesine karar verilmesi,

6) Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,