Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/3729 K.2014/680

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıkların temyiz talebine yönelik yapılan incelemeye gelince

1- Miktar ve hacim itibariyle ağırlıklı bölümü oluşturan suça konu sigaraların taşındığı 34 RBY 09 plakalı aracın, ruhsat sahibi F. G..'nin 14.10.2008 tarihli yazılı beyanı ve sanıkların anlatımları gözönüne alındığında, naklin ruhsat sahibinin bilgisi dahilinde yapıldığı anlaşıldığından nakil aracın 5607 sayılı kanunun 13 ve TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

2- Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

3- Sanık hakkında tayin olunan ve kısa süreli olmayan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyun üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkra hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- Dava konusu eşyanın, 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK.nın 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

5- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine ve bu durumun sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

6- Taksitlendirme kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar G.. G.. ve C.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2014 günü 1 no'lu bozma nedeni yönüyle oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliği ile karar verildi.

Başkan V.

S. ÇİLESİZ

(Muhalif) Üye

M. ÖZTÜRK

(Muhalif) Üye

M. S. GÜNEY

Üye

T. EMİROĞLU

Üye

S. TUNCER

Kararına uygundur. Yazı İşl.Müd.Y.

H/U

KARŞI OY

Nakil aracının iadesi kararı usul ve yasaya uygun bulunduğunu düşündüğümüzden bu konudaki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.