Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/3730 K.2013/24231

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dava konusu eşyanın. 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK.nın 54.maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması.

2- Taksitlendirme kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nıın 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması.

3- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip. 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip. 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine ve bu durumun sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi.

4- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 4. bendinde "ödenmeyen adli para cezasının 5275 Sayılı Kanunun 106/3.maddesi gereğince hapse çevrilmesine ve bu durumun sanığa ihtarına" ilişkin kısmın.

12. bendinde "5607 sayılı kanunun 13. maddesi" ibaresinin ve 11. bendinde "sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan TCK nun 53/3 maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin çıkartılarak,