Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/4281 K.2014/9745

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 5271 sayılı CMUK'nın 231/11. madde ve fıkrası kapsamında "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar." şeklindeki düzenleme karşısında, hakimin, ancak yasada sayılan nedenlerle hükmü açıklayabileceği, mahkemece 20.07.2010 tarihinde sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra sanığın 22.07.2010 tarihli dilekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik bir itirazı bulunmadığı gibi, yargılama esnasında 6008 sayılı yasa ile değişik 231.maddesinin 6. maddesine göre hükmün açıklanmaması yönünde herhangi bir talebi de olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesine karar verilmesi ve hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının infaz rejimleri arasında bir fark kalmadığının gözetilmemesi,