Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/446 K.2013/23105

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazlarının hem kaçakçılık hem de sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu gözetilerek;

Şikayetçi gümrük idaresi vekilinin sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçuna ilişkin kamu davasına katılma isteği reddedilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçinin suçtan zarar görme olasılığına göre sanık hakkında anılan suçtan kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gümrük idaresine sahte belgeler sunup, dava konusu araç ile yurda giriş yapmaya teşebbüs ederek, özel evrakta sahtecilik ve kaçakçılık suçlarını işlediği iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda, atılı her iki suçtan da beraat kararı verilmiş ise de,

31/03/2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 17/2. maddesinde, "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığı'nın teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmî belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir." şeklinde düzenlemenin bulunması karşısında, suç vasfını tayin ve yargılama görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu hususunun düşünülmemesi,