Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/5047 K.2014/9674

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkına tecavüz suçunda 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin tatbikine esas, basit araştırma ile tespiti mümkün ve ödenmesi gereken somut bir zarar söz konusu olmayıp "zararın ödenmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının olmadığı" gerekçe gösterilerek CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetli değil ise de; yerel mahkemece CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması hususunda ayrıca "sanığın duruşmada izlenen, gözlenen kişiliği itibariyle ile ileride suç işlemekten çekineceğine ilişkin olumlu izlenim elde edilmediğinden takdiren" gerekçesine de dayanılarak sübjektif koşullar yönünden yeterli değerlendirme yapılması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bilinmesine " karar verilmesi,

............... ....