Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/5297 K.2013/23285

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın hazırlık aşamasında bildirdiği ve yargılama aşamasında adres bırakmadan ayrıldığı tespit edilen adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz ve sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5809 sayılı yasada atılı eylemin adli para cezasını gerektirdiği, 2813 sayılı yasada ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 2813 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2813 Sayılı yasa ile karar tarihinde yürürlükte bulunan, 10/11/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı yasanın bütün hükümleri uygulanarak, elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılması suretiyle TCK.nun 7.maddesi gereğince lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,