Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/5405 K.2014/37

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan vekili, hakim tarafından görülerek, 30.11.2010 tarihinde havale edilen dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden, bu yönden incelemeye yer olmadığına,

II-Sanığın temyizine gelince,

14.10.2010 tarihli ilk kararın tebliğinin, 7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi hükmüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 01.12.2010 tarihli ek karar kaldırılarak, sanığın 14.10.2010 tarihli ilk karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yasal olmayan yazılı gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması, CMK'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yine, hapis cezası yanında hükmolunan temel gün adli para cezası 730 gün olarak tayin edildikten sonra, TCK'nun 62. maddesi uyarınca cezadan 1/6 oranında indirim yapıldığında, gün adli para cezasının miktarı 608 yerine 605 olarak belirlenmek suretiyle sonuç olarak eksik miktarda adli para cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, bu hususun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca, hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi,