Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/6217 K.2013/15506

4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'ün, 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 120. maddesi ile değişik 4922 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca 5.000,00 yeni Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/04/2008 tarihli ve 2006/560 esas, 2008/299 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerince verilen idarî yaptırım kararlarına karşı itiraz edilmesi mümkün olup temyizi kabil olmadığından temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin iadesine ilişkin, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/11/2011 tarihli ve 2010/2143 esas, 2011/21150 sayılı kararı üzerine,

dosyanın gönderildiği Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen itirazın reddine dair, 13/03/2012 tarihli ve 2012/144 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.03.2013 gün ve 16737 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2013 gün ve KYB. 2013/101599 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, merciince itiraz incelemesinin yapıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 26951 sayılı ve 29/07/2008 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5790 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun ve Limanlar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 10. maddesi ile değişik 4922 sayılı Kanun'un 20/2 . maddesi gereğince suça konu kullanılan geminin grostonu ile orantılı olarak idarî para cezasının miktarı yeniden düzenlenmekle,

kabahat işleyenin kullandığı teknenin grostonu belirlenerek verilen idari para cezasında lehe düzenleme nedeniyle herhangi bir değişiklik yapılıp yapılmayacağının itiraz mercii tarafından göz önüne alınması gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;