Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/6249 K.2014/1077

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamelere ve dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında 1995 yılından 1998 yılının son aylarına kadar işledikleri zimmet, görevi kötüye kullanma, resmi evrakta sahtecilik ve kamu bankasını vasıta kılarak kredi kullanmak sureyitle dolandırıcılık suçlarından dolayı 765 sayılı TCK'nun 240, 342/1, 504/7 ve 202/1-4-son, 219 maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 23/06/1999 tarih ve 23734 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmadığı,

sanıkların zimmet eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 202/1-4-son,219 maddeleri kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, lehe kanun tespitinin ise 765 sayılı TCK ile daha sonradan yürürlüğe giren 4389 sayılı ve 5411 sayılı Kanunların karşılaştırılması sonucu yapılacağı, lehe kanun belirlemesinin de suç tarihinde yürürlükte bulunan zimmet suçunun temyiz incelemesini yapmakla görevli daireye ait olacağının anlaşılması karşısında Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12/05/2011 tarihli 2011/1 sayılı, 09/02/2012 tarihli 2012/1 sayılı ve 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararlarına göre,