Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/6251 K.2013/22232

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

08.06.2007 tarihli eylemi nedeniyle açılan davada adli emanetin 2007/3739 sırasına kaydedilen suç konusu 499 adet film ve müzik CD'si hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında 5846 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 08.06.2007 tarihinde tutanak tutulup adli işlem yapılmasını takiben 04.10.2007, 30.12.2007 ve 06.01.2008 tarihlerinde yeni suç işleme kastıyla 5846 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği ve bu eylemleri nedeniyle de hakkında tutanak tanzim edilip işlem yapılması nazara alındığında, herbir eylemin ayrı ayrı suç oluşturacağı gözetilmeden üç eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nun 75/1.maddesi hükmüne göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı kanunun 81/9-1-a maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanun ile değişik 81/4.maddesinin önödeme kapsamında bulunmadığı cihetle, önödeme önerisine tabii olmayan suçtan sanığa meşruhatlı davetiye ile önödeme önerisi tebliğ edilmek suretiyle usulüne uygun şekilde sorgusu yapılmadan 5271 sayılı CMK. 195.maddesine dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Temel cezanın teşdiden verilmesi sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi

4- Uygulama maddesinin 81/9-1-a yerine 89/9-1-a maddesi olarak gösterilmesi,

5-26.09.2008 tarihli bilirkişi yemin tutanağının hakim tarafından imzalanmaması,

6- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin

3.fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

7- 5271 sayılı CMY.nın 231.maddesinin 5.fıkrasındaki düzenlemeyle ilgili maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığı ve bu hükmün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

8- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemenin yer almaması, 5275 sayılı Yasanın 99/1.maddesinde ise "bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarının ayrı ayrı korurlar." Şeklindeki hükmün bulunması karşısında, cezaların içtimaının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında hükmolunan iki ayrı adli para cezasının toplanması suretiyle tek bir para cezasına hükmedilmesi,