Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/7884 K.2014/1680

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1- 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 Sayılı Yasanın 4 ve 5 inci maddeleri ile 5237 Sayılı TCK'nun 50'nci ve 5275 Sayılı Yasanın 106'ncı maddelerinde yapılan değişiklikler gözetilmeden hapisten çevrilen adli para cezasına ilişkin olarak yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesi uyarınca işlem yapılacağı yönünde karar verilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,