Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/8028 K.2014/2003

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın savunması sırasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı ve belirtilen adres bulunmadığından iade edildiği, mahkemece bu adresin mernis adresi olduğu tebligatın üzerine yazılarak yeniden çıkarılan tebligatın 02/02/2013 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede mernis adresi olduğu belirtilen adresin mernis adresi olarak kayıtlı olmadığı ve bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemenin temyizin isteminin reddine ilişkin mahkemenin 14/03/2012 gün ve 2012/283 Esas 2012/660 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak temyizin yasal süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK' nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılması hususunda kendi altsoyu dışında kalanlar yönünden cezanın infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve kendi altsoyu hakkında uygulanmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili 5. fıkrasının çıkartılarak, yerine "Sanığa verilen erteli hapis cezası yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 53/1 - a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın mahkum olduğu hapis cezası ertelendiğinden aynı yasanın 53/3. maddesi gereğince