KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/8757 E., 2014/12812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2011/292144
- Mahkemesi
- Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 27/05/2011
- Numarası
- 2007/936 (E) ve 2011/569 (K
- Suç
- 4926 Sayalı Yasaya Muhalefet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmü temyiz etmiş bulunan katılan vekilinin, hakim tarafından görülerek, 27.07.2011 tarihinde havale edilen dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden, sanık müdafinin temyizine göre yapılan incelemede;
I- Sanık aşamalarda, araçta yakalanan eşyalardan sadece kaçak hapların kendisine ait olduğunu, araçta bulunan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkların haplarla ilgilerinin olmadığını savunması, sanığın bu anlatımını diğer sanıkların da desteklemeleri karşısında, eylemin münferit kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
II- 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;
Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/8757, K. 2014/12812, 11 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama