KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/9075 E., 2014/1714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede; Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/723 Esas - 2008/191 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/141 Esas - 2007/888 Karar sayılı kesin ve tazmini nitelikteki tekerrüre esas alınmayacak olan adli para cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve sanığın, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/723 Esas - 2008/191 Karar sayılı kararı ile 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunduğundan,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/9075, K. 2014/1714, 12 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama