Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/9130 K.2014/5347

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nev-i ve miktarına göre sanık M.. T.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine,

I- Katılan vekilinin kaçakçılık ve sahtecilik suçlarından beraat eden sanıklar R.. A.. ile H.. E..'ye yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin ve sanık M.. T.. müdafiinin anılan sanık hakkında kaçakçılık ile sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince;

Dava konusu eşyaların yüklendiği deponun sorumlusu olan sanık H.. E..'nin ve imalatçı firma sahibi sanık M..

T..’nin aşamalarda değişmeyen savunmalarında, dahilde işleme rejimi kapsamında ihraç edilmesi gereken eşyanın depoda yükleme sırasında karıştığını beyan ettikleri, yargılama aşamasında Ada Tekstil isimli firma, zapt edilen eşyanın firmalarına ait olduğunu, depoda yükleme sırasında karıştığını beyan edip, eşyalara ilişkin faturalar sunduğu, bilirkişi raporuna göre de anılan firmanın sunduğu faturaların eşyaları temsil ettiğinin anlaşıldığı ve mahkeme tarafından bu eşyaların Ada Tekstil firmasına iade edildiği, sanık M..

T..'nin ihraç etmesi gereken eşyaların gümrük idaresinin 07.10.2008 tarihli yazısına ekli ihracat listesine göre dahilde işleme izin belgesinin süresi içinde sanık tarafından ihraç edildiğinin ve dahilde işleme belgesinin kapatma talepli olarak Dış Ticaret Müsteşarlığında olduğunun anlaşılması karşısında kaçakçılık ve sahtecilik suçlarının oluşmadığı nazara alınarak sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden /koşyullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu dışındakiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sahtecilik suçu yönünden; 5271 sayılı CMK'nun 231. Maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK' nun 231/5 madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu1 nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kastedilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde, her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda (sahtecilik suçunda) suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zarar bulunmadığı gibi, CMK' nun 231.maddesindeki diğer objektif ve subjektif koşullar tartışma konusu yapılmadan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,