KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/10802 E., 2015/10464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5015 sayılı Yasa'ya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme ve müsadere
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığın, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği ve engel hali bulunmadığı gözetilerek Gümrük İdaresi'nce hesaplanan “eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde aynı kanunun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken kemt varakasındaki gümrüklendirilmiş değer zarar miktarı kabul edilip bu zararın ödenmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Dosya kapsamına göre aracı en son satın alan kişi olduğu anlaşılan ... 'in dinlenmesi, sanığın hangi suretle aracı elinde bulundurduğunun, aracın sanık tarafından satın alınıp alınmadığının, satın alınmamışsa ...'in iyiniyetli olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken nakil vasıtasının müsaderesi hususunda yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
TCK'nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/10802, K. 2015/10464, 23 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama