KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/10911 E., 2014/12447 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2014
- Tebliğname No
- K.Y.B.- 2014/23417
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mala zarar verme suçundan şüpheliler M.. Ç.. ve H..
Ç.. haklarında Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 04/09/2012 tarihli 2012/5928-2941 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüpheliler hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 69/2.maddesine aykırılıktan dolayı ayrı ayrı 1.800,00 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 12/12/09/2012 tarihli ve 2012/679 kabahat,
2012/566 sayılı karara yönelik başvurunun kabulüne dair Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/11/2012 tarihli ve 2012/662 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15/01/2014 gün ve 3443 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve KYB. 2014/23417 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya Kapsamına göre, 5326 sayılı kabahatler Kanunu'nun "Karar verme yetkisi" kenar başlıklı 23.maddesinin 2.fıkrasında "bir suç dolayısıyla başlatılan soruşturma kapsamında bir kabahatin işlendiğini öğrenmesi halinde Cumhuriyet Savcısı durumu ilgili kamu kurum ve kuruluşuna bildirebileceği gibi, kendisi de idari yaptırım kararı verebilir." hükmünün yer alması karşısında, 6352 sayılı Kanun ile birlikte hafif hapis cezası yaptırımını içeren kabahatlerde karar verme yetkisinin mahalli mülki amire bırakılması düzenlemesinin,
bir suç dolayısıyla olaya el koymuş Cumhuriyet Savcısının genel yetkisini ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden itirazın esestan incelenmesi yerine yetki hususu gerekçe gösterilerek yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/10911, K. 2014/12447, 19 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama