Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/11060 K.2015/13075

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekili hakim tarafından görülerek 02.11.2009 günü havale edilen ve yetkili merciin olurunu içeren dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğinden sanık müdafıinin temyiz istemine yönelik inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK.nun 42. maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi Dairemize ait bulunduğundan mahkemenin 18.05.2012 tarihli ek kararı yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosyada mevcut tebligat belgelerine göre, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca sanığa tebligat yapılan adresin kapı ve daire numaraları sanığın mahkemede bildirdiği adresten farklı olduğundan 24.12.2009 ve 22.01.2010 tarihlerinde yapılan tebliğ işlemleri usulsuz olup, bu nedenle 5271 sayılı CMK.nun 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi yerinde görülerek sanık müdafiinin öğrenme üzerine 10.05.2012 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek 06.10.2009 tarihli hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede; “Kaçağa konu eşyaların ithalinin Sağlık Bakanlığı izin ve ruhsatına tabi olması, Sağlık Bakanlığınca bu tip ilaçlara verilen herhangi bir ruhsat bulunmadığı gibi ve kişisel kullanımı aşan ve niteliği mahkememizce bilinmeyen ticari mahiyette ilaçlardan oluşu ve tüm bunlardan anlaşılan suçlunun kişiliği ve bundan anlaşılan kastın yoğunluğu dikkate alınarak sanık hakkında CMK.nun 231/5-6 maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı ise de, katılanın zararının giderilmemiş olması nedeniyle CMK.nun 231/6-c maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

1- Hükmedilen adli para cezasının belirlenmesinde uygulanan yasa madde ve fıkrasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine aynı yasanın 51/2 maddesi olarak gösterilmesi,

2- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmemesi,

3- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün 3 numaralı bendinde yer alan "TCK'nın 51/2 maddesi" ifadesinin "TCK'nın 52/2. maddesi" olarak değiştirilmesi, hükmün 4 numaralı bendinden sonra gelmek üzere "TCK'nun 51/3.maddesi uyarınca, ertelenen hapis cezasının miktarı da dikkate alınarak,