KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/11375 E., 2015/10158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanununun, 6099 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü de gözetilerek, sanık ...'ın gıyabında verilen kararın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine tebliğ edilmesi ve anılan bu tebligatın sanığın adreste bulunmadığı şerhi ile iade olunması üzerine 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince sanığın adres kayıt sistemindeki adresine yapılması gerekirken, doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. fıkrası uyarınca tebligat yapılması usulsüz olup, sanığın temyiz talebinin öğrenme ile süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,
1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanıklar hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi.
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, doğrudan
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/11375, K. 2015/10158, 23 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama