Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/11621 K.2015/9541

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasının kesin nitelikte adli para cezası olduğu ve 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken 53/1-c maddesinde yazılı sınırlamadan, TCK 53/3.maddesi gereğince, yalnızca kendi altsoyu üzerindeki sınırlamanın koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca, TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/l-a,b,d.e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu