Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/11925 K.2015/16328

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasa'nın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Sonuç para cezası üzerinden hükmolunan nisbi harcın eksik alınması,

3)Sanığın, soruşturma evresinde dava konusu nakil aracının kendisine ait olduğunu beyan etmesi, kovuşturma aşamasında ise duruşmalara katılmaması nedeniyle bu konuda beyanının alınamaması ve aracın kayden malikinin ... Şti. olduğunun anlaşılması karşısında, anılan kayıt maliki malen sorumlu sıfatıyla dinlenerek iyiniyetli 3. kişi durumunda olup olmadığı araştırıldıktan sonra aracın müsaderesi veya iadesi hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,