Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/12315 K.2014/13250

Marka hakkına tecavüz etmek suretiyle 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye aykırılık suçundan sanık A..

D..'un, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5833 sayılı Kanun ile değişik 61/A-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli ve 2013/131 esas, 2013/293 sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin,

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2014 tarihli ve 2014/113 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.03.2014 gün ve 16928 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 gün ve KYB. 2014-98634 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 04/10/2013 tarihli bilirkişi raporunda maddi zarar miktarının basit bir araştırmayla tespit edilemeyeceğinin belirlendiği ve gerekçeli kararda söz konusu hususun belirtildiği dikkate alındığında, mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yerinde olduğu gözetilmeksizin merciince dava dosyası içeriğine göre hesaplanacak TSE belge kullanım ücretinin Türk Standartları Enstitüsü'ne ödenmediği gibi,

sanığın eylemi nedeniyle zarar tespiti yönünde gerekçeli kararda herhangi bir nitelemenin de yapılmamış olması gerekçeleriyle objektif koşul gerçekleşmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;