KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/13614 E., 2015/11441 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu gözetilmeden, sanığa gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan sabıkası olması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın ikametinde yapılan aramada, ele geçen 20 kg'lık 47 poşet içinde 940 kg.
Nescafeye ve 13 çuval içinde 15 kg'lık toplam 260 kg çaya ilişkin olarak öncelikle uzman bilirkişi tarafından eşyanın menşei konusunda rapor alınması, bilirkişi incelemesi sonucunda eşyaların yabancı menşeili olmasının tespiti halinde, söz konusu eşya ile ilgili sanığın sunduğu faturaların eşyayı temsil edip etmediği ve eşyanın yurda yasal yollardan girip girmediğinin tespiti açısından ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması,
ilgili Gümrük İdaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/13614, K. 2015/11441, 26 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama