Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/15043 K.2015/14025

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sair itirazların reddine, Ancak, Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK'nın 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1.İddianamede TCK'nın 58. maddesinin tatbiki istenmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2.Sanık hakkında tayin edilen cezaya ilişkin olarak, "daha önce işlediği kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle cezanın ertelenmesine takdiren yer olmadığına" karar verilmiş ve TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de, sanığın adli sicil kaydında gözüken ilamın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-f fıkrasından mahkumiyetine ilişkin olması ve dosya içerisinde bulunan ilam suretinden suç türünün elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu olduğu görülmekle,

elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunun 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82.maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında, elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağı hükme bağlanmış olması karşısında,

sabıka kaydındaki ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sanık tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra ertelemenin ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

4.Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,