KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/15282 E., 2015/10364 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme ve müsadere
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Sanığın duruşmadaki savunmasında ve temyiz dilekçesinde epilepsi hastası olduğunu beyan ederek buna ilişkin 06/04/2010 tarihli .. Üniversitesi ...Araştırma ve Uygulama Hastanesi ...Sağlık Kurulu Raporunu da dosyaya sunduğu gözetilerek, sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı TCK'nın 32.maddesi uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup, olmadığı konusunda tam teşekküllü devlet hastanesinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2- Sanık hakkındaki hükümde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza tayin edilirken, kısa kararda hapis cezasında alt sınırın tercih edildiği ancak gün adli para cezası bakımından alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm tesis edilmesine karşın hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği ifade edilmek suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,
3-Sanığın kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 madde ve fıkraları uyarınca belli hakları kullanmaktan mahrumiyetine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/15282, K. 2015/10364, 24 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama