Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/1537 K.2015/23171

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmü yer almaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde, sanık Y.. Y..'ın gıyabında verilen hükmün, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi göre tebliğe çıkartıldığı, ancak tebliğ şerhinde, tebliğ evrakının tebliğ memuru tarafından muhtara bırakıldığına dair bir açıklamanın yer almadığı ve tebligatın bu hali ile usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın adı geçen sanığa usulüne uygun tebliğ edilmesi, verilmesi halide temyiz dilekçesi de eklenerek ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.