Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/16098 K.2015/21539

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve yakalandığı yer mahkemesinde alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığın, yakalama evrakı ekinde KEMT varakasının olmadığı nazara alınarak, kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılmakla;

sanığa dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarından oluşan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, katılan kurumun zararını gidermediğinden bahisle yeterli olmayan gerekçe ile engel sabıkası bulunmayan ve suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat nedeniyle verilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2 maddesi yerine TCK 50/1-a ve 52/1 maddelerinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 51/7.maddesi gereğince hapis cezaları ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, TCK.nun 51/8.maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratının yapılmaması Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada 227 karton kaçak nitelikte sigara ele geçirilmiştir. Sanık İstanbul ilinde toplu inşaatlarda çalışan arkadaşlarına içmesi için sigaraları götürdüğünü ve ticari amacının olmadığını savunmuştur. Sanığın savunması mahkemece,sanığın ekonomik durumu ve yakalanan sigara miktarına nazaran kabul edilmemiş ve ticari olduğundan bahisle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

Sanığın yolcu olarak bulunduğu araçta arama yapılmasına dayanak olan Muş Sulh Ceza Mahkemesinin 13.01.2012 gün ve 2012/31 D. İş.sayılı kararı ile makul sebep ve gerekçelerden yoksun, genel ve soyut ifadelerle asayiş noktalarında kolluğa 1 ay süreyle önleme araması yapması yetkisi verilmiştir.

1 ay süreyle ve herhangi bir makul sebep ve gerekçeye dayanmadan verilen bu arama kararı genel arama niteliğine dönüşen ve hukuka aykırı bir karar olduğundan, bu karara dayanak ele geçirilen eşya kanuna aykırı elde edilmiş delil olup hükme esas alınmaz.

Açıklanan nedenlerle,

Anayasanın 38, 5271 sayılı CMK.'nun 202/2-a,217/2, 230/1 PVSK.'nun 9/2. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı arama kararı ve buna dayanan arama sonucu elde edilen deliller kanunsuz delil niteliğinde olup, hükme esas alınmayacağı gibi sanık savunması aksine de mahkumiyeti için yeterli kanıt bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.

Muhalif Üye