Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/16225 K.2015/20841

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmelerine, altsoyları dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkiler ile 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarından cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 50/1-a ve 52/1 maddelerinin yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların hükümden çıkartılarak,

yerine "Sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilmelerine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" ifadesinin eklenmesi,