Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/16320 K.2015/19790

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Tekerrüre esas alınan Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.11.2010 tarih, 2009/1211 esas ve 2010/999 karar sayılı ilamının, hırsızlık, mala zarar verme suçlarına ilişkin mahkumiyet hükmünü içerdiği gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun “Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri” başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasınca “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği,

bu bağlamda Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2007 tarih, 2007/871 esas ve 2007/1399 karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan hükmolunan ve ertelenen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılarak, yerine "Sanığın, Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2007 tarih, 2007/871 esas ve 2007/1399 karar sayılı mahkumiyeti bulunduğundan, mükerrir sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,