Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/16765 K.2015/403

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Sanık N.. D.. müdafıinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Tekerrüre esas alınan Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/338 Esas ve 2010/51 Karar sayılı kararının, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarına ilişkin mahkumiyet hükümlerini içerdiği gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun “Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri” başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasınca “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği,

bu bağlamda Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/338 Esas ve 2010/51 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan hükmolunan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık N.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması, tekerrür hükümlerinin uygulandığı bendin, "Sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağırı olan, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/338 Esas ve 2010/51 Karar sayılı ilamı ile hakaret

suçundan erteli 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün 15.02.2010 tarihinde kesinleştiği görülmekle, sanığın tekerrür süresi içerisinde yargılamaya konu suçu işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanık G.. T..'un temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,