Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/1798 K.2014/14017

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanununun, 6099 sayılı Yasa ile değişik 10.maddesi hükmü de gözetilerek, sanık ...’nın gıyabında verilen kararın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine tebliğ edilmesi ve anılan bu tebligatın sanığın adreste bulunmadığı şerhi ile iade olunması üzerine 6099 sayılı yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2.maddesi gereğince sanığın adres kayıt sistemindeki adresine yapılması gerekirken, doğrudan memis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2.fıkrası uyarınca tebligat yapılması usulsüz olup, sanığın temyiz talebinin öğrenme ile süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK' nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılması hususunda kendi altsoyu dışında kalanlar yönünden cezanın infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve kendi altsoyu hakkında uygulanmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili 10. fıkrasının çıkartılarak, yerine "Sanığa verilen erteli hapis cezası yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 53/1 - ...b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın mahkum olduğu hapis