Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/18127 K.2015/18671

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Y.. Ö..'nın temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın ticari taksi şoförü olması, diğer sanığı yolcu olarak yoldan aldığının kendisi ve sanık A.. B.. tarafından da belirtilmesi, suça konu kaçak eşyaların yapılan aramada siyah poşetler içerisinde ele geçmiş olması göz önüne alındığında diğer sanık A.. B.. tarafından da suça konu kaçak eşyaların kendisine ait olduğunun sanık Y.'ın yakalanan eşyalarla ilgisi olmadığının belirtilmesi karşısında sanık Y.. Ö..'ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmiş olması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sanık A.. B..'in temyizine yönelik incelemede ise;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınması gereken Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/784-2010/1263 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,