Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/1854 K.2015/1235

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...’ın temyizinin incelenmesinde

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanık...'in soruşturma aşamasındaki ilk beyanı ve sonradan diğer sanık ... tarafından aracın sahiplenilmesinin aracı kurtarmaya yönelik olması hususları nazara alınarak müsaderesine karar verilen aracın sanık .. ..'a ait olduğu kabul edilmiş ve nakil aracının müsaderesi sonucu itibariyle doğru görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretini düzenleyen (D) sayılı fıkranın hükümden çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...’in temyizine gelince

Suç tarihinde, önleme araması kararına istinaden durdurulmak istenirken kaçan ve takip sonucu yakalanan diğer sanık ...’ın yönetimindeki araçta yapılan aramada arka koltukları sökülmüş vaziyetteki aracın içerisinde 950 karton sigaranın ele geçirildiği olayda; sanığın soruşturma aşamasında aracın teslimini sağlamak amacıyla verdiği altında imzası bulunan dilekçesinde suça konu sigaraları Van ilinden satın aldığı ibaresinin yer almasına rağmen sanığın aşamalardaki ifadelerinde yakalanan sigaralarla bir ilgisinin olmadığını belirttiği, sanık ...’in de tüm beyanlarında bu savunmayı doğrular şekilde sigaraların kendisine ait olduğunu ifade ettiği cihetle, dosya kapsamına göre sanığın

üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

01.10.2010 tarihinde Sanık ...’in sevk ve idaresinde bulunan .... plakalı araçta yapılan aramada 950 karton sigara yakalanmıştır. Diğer sanık ...’in 07.10.2010 tarihli dilekçesinde aracın ve kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu belirterek aracın iadesini talep etmesi karşısında bu sanık hakkında da kamu davası açılmıştır.

Sayın çoğunluk ile oluşan görüş aykırılığı aracın sanıklardan hangisine ait olduğu ve müsadere edilip edilmemesine dayanmaktadır. Sn. çoğunluk aracın sanık...’e ait olduğunu kabul ederek aracın müsaderesine dair mahkeme kararının onanmasına karar vermiştir. Müsadere kararına katılmıyoruz, Şöyle ki,

Sanık..., polis tarafından müdafısiz alınan 01.10.2010 tarihli ifadesinde “..suç tarihinden 10 gün önce Erçiş’ten galeriden aracı satın aldığını ve devrini almadığını”,

08.10.2010 tarihinde C.Savcısı huzurunda verdiği ifadesinde “..olay tarihinden 4-5 gün önce akrabası olan sanık ... ile ... galeriye gittiklerini ve ...’in 9550 TL karşılığında galerici ile anlaştığını 5000 TL verdiğini, geri kalanını iki gün sonra vermek üzere anlaştıklarını 06.10.2010 tarihinde ise aracın devrini aldığını, bilahere kendisinin ödünç aldığını ve 01.10.2010 tarihinde kendisine ait kaçak sigaralarla yakalandığını ve aracın ...’e ait olduğunu” ifade etmiştir. Yargılama aşamasında da bu ifadesini tekrar etmiştir.

Sanık ... ise: Aracın kendisine ait olduğunu 07.10.2010 tarihli dilekçesinde bildirmiş, C.savcısı tarafından alınan 08.10.2010 tarihli ifadesinde ve yargılama sırasındaki ifadesinde sanık ...’ in beyanları yönünde açıklamada bulunmuştur.

... adına kayıtlı bulunan araç tarihinde sanık ...’e noterden 06.10.2010 tarihinde araç satış sözleşmesi ile satılarak araç tesciline ilişkin geçiçi belge verilmiştir.