Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/18964 K.2016/2843

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, kazanılmış hak teşkil etmeyen ve güvenlik tedbiri niteliğinde olan TCK'nun 53.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin katılan olarak kabul edilerek lehine maktu vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24.10.2010 yerine 25.10.2010 olarak yazılması,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E.2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; gerekçeli karar başlığından “25.10.2010” ibaresinin çıkarılmasına yerine “24.10.2010” ibaresinin eklenmesine,

hüküm fıkrasına “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-a-b-d-e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya TCK'nun 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluğunun anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesine,