Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19041 K.2015/19496

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede

1- El konulan eşya için usulüne uygun arama kararı olmadığı gibi sanığın aşamalardaki savunmasında sigaraları kişisel ihtiyacı için bulundurduğunu beyan etmesi karşısında, dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre ise;

2- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim kabul edilerek TCK'nın 62.maddesi gereğince cezasında indirim yapılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçe kısmında sanığın suça olan eğilimi ve tekerrüre esas cezasının bulunması nedeniyle TCK'nın 62.maddesinin sanık hakkında uygulanmayacağı belirtilerek çelişkiye neden olunması,

3- 5271 sayılı CMK'nun 232/6 maddesine aykırı olarak gün adli para cezasının hesabı sırasında uygulanan yasa maddeleri gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK.nun 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,