KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/19090 E., 2015/14622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Müşteki gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede
Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanığın temyizine gelince
1- Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken kanun maddesinin TCK'nun 52/2 maddesi yerine 50/1 olarak yanlış gösterilmesi,
2- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükümde;
1-Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkradan "50/1" ibaresinin çıkarılarak yerine"52/2" ibaresinin eklenmesi,
2-TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. bendinin hükümden çıkartılması, bunun yerine "TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet haklarından, vesayet veya
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/19090, K. 2015/14622, 5 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama