Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19616 K.2016/2395

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük idaresi vekilinin kamu davasına katılma isteğini içerir dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı CMK.nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince de vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği halde gıyabi kararın, hükmü temyize hakkı bulunan Gümrük İdaresi vekili yerine anılan kurum adına tebliğ edildiği cihetle; usulüne uygun bir tebligatın bulunmadığı anlaşıldığından,

gümrük idaresi vekilinin öğrenme üzerine hükmü yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilip temyiz isteğinin reddine ilişkin 18.12.2013 tarihli ek karar kaldırılarak;

1- Sanık.....hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre gümrük idaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ........ hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,