Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19770 K.2015/19177

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık İ.. K..'nın temyizine göre yapılan incelemede;

CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesinden yararlanmak istediğini beyan ettiği halde, sanığa suça konu eşyanın gümrüklenmiş değeri okunup, zarar miktarı bildirilmemiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede aynı zamanda “sanığın suça olan eğilimi nazara alındığında şartları oluşmadığından” şeklindeki gerekçeye de dayanılmış olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

II-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, 5607 sayılı yasanın 16. maddesi uyarınca tasfiyesine de hükmedilmesi,